Faktura sprzedaży, na której nie doliczasz VAT, bo obowiązek rozliczenia podatku przenosi się na nabywcę (mechanizm odwrotnego obciążenia, reverse charge). W obrocie krajowym to dziś rzadki, wąski przypadek — większość transakcji, które kiedyś obejmował ten mechanizm, rozlicza się teraz przez obowiązkowy split payment (MPP).
Kiedy go używasz
Stosujesz ten dokument przy sprzedaży krajowej towarów, które nadal podlegają odwrotnemu obciążeniu — obecnie to głównie giełdowy obrót gazem, energią elektryczną i uprawnieniami do emisji CO2 (mechanizm przedłużony do 31 grudnia 2026), gdy nabywca jest czynnym podatnikiem VAT. Fakturę oznaczasz adnotacją "odwrotne obciążenie" i nie wykazujesz na niej kwoty VAT; transakcję ujmujesz też w informacji podsumowującej. Jeśli sprzedajesz towar lub usługę objętą załącznikiem 15 do ustawy o VAT (większość towarów wrażliwych — elektronika, paliwa, stal, usługi budowlane), nie stosujesz już odwrotnego obciążenia, tylko obowiązkowy split payment (zobacz Faktura MPP).
Co zawiera
- standardowe dane faktury: numer, daty, dane sprzedawcy i nabywcy (w tym NIP)
- pozycje sprzedaży: nazwa, ilość, cena i wartość netto — bez naliczonego VAT
- adnotację "odwrotne obciążenie"
- kwotę należności ogółem (równą wartości netto)
Czym różni się od pokrewnych dokumentów
- od faktury VAT — nie wykazujesz na niej podatku, bo rozlicza go nabywca
- od faktury MPP — MPP dotyczy towarów/usług z załącznika 15, gdzie VAT jest naliczany normalnie, a jedynie płatność dzieli się na kwotę netto i VAT; przy odwrotnym obciążeniu VAT w ogóle nie pojawia się na fakturze
- od faktury NP — NP stosujesz przy transgranicznej sprzedaży usług (dla firm z UE lub spoza UE), a odwrotne obciążenie krajowe — przy wąskiej grupie transakcji krajowych (energia, gaz, uprawnienia do emisji)
- od faktury odwrotne obciążenie z VAT — ta wersja obowiązuje, gdy nabywca jest czynnym podatnikiem VAT; jeśli nim nie jest, mechanizm nie ma zastosowania i musisz wystawić fakturę z naliczonym VAT na zasadach ogólnych