Faktura wystawiana przez drugiego w kolejności podatnika w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej (WTT) — dokumentuje sprzedaż do finalnego odbiorcy bez naliczania VAT, bo obowiązek jego rozliczenia przechodzi na ostatniego uczestnika łańcucha.
Kiedy go używasz
Stosujesz ją, gdy uczestniczysz w transakcji trójstronnej jako "drugi w kolejności podatnik" — kupujesz towar od podatnika z jednego kraju UE i od razu odsprzedajesz go podatnikowi z innego kraju UE, przy czym towar jest transportowany bezpośrednio od pierwszego do ostatniego uczestnika łańcucha (nigdy fizycznie nie trafia do Ciebie). Warunkiem zastosowania procedury uproszczonej (art. 135–138 ustawy o VAT) jest to, że wszyscy trzej uczestnicy są zarejestrowani do VAT-UE w trzech różnych krajach Unii, a towar rzeczywiście przemieszcza się z terytorium jednego państwa UE do innego. Dzięki tej procedurze nie musisz rejestrować się do VAT w kraju finalnego nabywcy — to on rozlicza podatek z tytułu WNT od Ciebie we własnym kraju, a Ty jesteś zwolniony z obowiązków administracyjnych i sprawozdawczych w tym państwie.
Co zawiera
- standardowe dane faktury: numer, daty, dane wszystkich trzech uczestników transakcji wraz z ich numerami VAT-UE
- obowiązkową adnotację, np. "VAT: Faktura WE uproszczona na mocy art. 135–138 ustawy o VAT" (lub odwołanie do art. 141 dyrektywy 2006/112/WE)
- stwierdzenie, że podatek z tytułu dostawy rozliczy ostatni w kolejności podatnik
- pozycje sprzedaży: nazwę towaru, ilość, wartość — bez naliczonego VAT
- kwotę należności ogółem
Czym różni się od pokrewnych dokumentów
- od faktury WDT — WDT dotyczy zwykłej sprzedaży towaru bezpośrednio do nabywcy w innym kraju UE ze stawką 0%; transakcja trójstronna uproszczona dotyczy sprzedaży w łańcuchu trzech podmiotów z trzech różnych krajów UE, gdzie Ty w ogóle nie wykazujesz VAT
- od faktury NP — NP dotyczy transgranicznej sprzedaży usług; transakcja trójstronna uproszczona dotyczy sprzedaży towarów w specyficznym łańcuchu dostaw
- od faktury - odwrotne obciążenie — mechanizm przypomina odwrotne obciążenie (VAT rozlicza nabywca), ale dotyczy wyłącznie trójstronnego łańcucha dostaw wewnątrz UE, z własną podstawą prawną i obowiązkowymi adnotacjami