Skrócona wersja faktury VAT dla drobnych transakcji — pozwala pominąć część danych nabywcy, gdy wartość sprzedaży jest niewielka.
Kiedy go używasz
Możesz wystawić fakturę uproszczoną zamiast zwykłej faktury VAT, gdy łączna wartość transakcji nie przekracza 450 zł albo 100 euro brutto. Nie zastosujesz jej jednak przy sprzedaży wysyłkowej, sprzedaży dla osób fizycznych nieprowadzących działalności ani przy transakcjach unijnych (w tym WDT) — w tych przypadkach niezależnie od kwoty musisz wystawić standardowy dokument.
Co zawiera
- dane identyfikujące dokument: numer, datę wystawienia
- NIP sprzedawcy i nabywcy (bez pełnych nazw i adresów)
- nazwę towaru/usługi i datę sprzedaży
- kwotę należności ogółem oraz stawkę VAT (jeśli nie podano wprost kwoty VAT, nabywca musi ją wyliczyć samodzielnie)
Czym różni się od pokrewnych dokumentów
- od faktury VAT — mniej obowiązkowych pól (brak wymogu pełnych danych adresowych nabywcy), ale tylko do limitu 450 zł/100 euro
- od dowodu sprzedaży — faktura uproszczona jest pełnoprawnym dokumentem VAT z prawem do odliczenia podatku; dowód sprzedaży to dokument wyłącznie handlowy, bez znaczenia dla rozliczeń VAT