Samofakturowanie

Procedura, w której to nabywca — a nie sprzedawca — wystawia fakturę dokumentującą transakcję, w imieniu i na rzecz sprzedawcy.

Kiedy go używasz

Stosujesz samofakturowanie, gdy to Tobie (jako kupującemu) łatwiej ustalić ostateczną wartość transakcji niż sprzedawcy — typowo przy rozliczaniu prowizji partnerskich/afiliacyjnych, skupie surowców rozliczanym po ważeniu lub badaniu jakości, czy rozliczeniach sieci franczyzowych z franczyzobiorcami. Warunkiem jest wcześniejsze zawarcie ze sprzedawcą pisemnej umowy o samofakturowaniu, określającej też sposób, w jaki sprzedawca będzie zatwierdzał wystawione w jego imieniu faktury. W KSeF dodatkowo musisz otrzymać od sprzedawcy specjalne uprawnienie do wystawiania faktur w jego imieniu.

Co zawiera

• te same elementy podatkowe co zwykła faktura (stawki VAT, kwoty)
• obowiązkową adnotację "samofakturowanie" (lub "self-billing")
• dane sprzedawcy w polu "Sprzedawca" mimo że to Ty (nabywca) fizycznie wystawiasz dokument — Twoje dane widnieją w polu "Nabywca"
• osobną serię numeracji, żeby nie mieszała się z Twoimi własnymi fakturami sprzedażowymi

Czym różni się od pokrewnych dokumentów

• od zwykłej faktury VAT — kierunek wystawienia jest odwrócony: dokument tworzy nabywca, a skutki podatkowe (przychód i VAT należny) i tak obciążają sprzedawcę
• od noty księgowej — samofakturowanie dotyczy sprzedaży opodatkowanej VAT i wymaga uprzedniej umowy między stronami; nota księgowa dokumentuje rozliczenia niepodlegające VAT